Bujanie

Sformułowanie "zabujać się" oznacza tyle samo, co zakochać się po uszy, być bardzo mocno kimś zafascynowanym i zaangażowanym w to emocjonalnie. Określenie te wywodzi się z języka młodzieżowego i przez bardzo młodych ludzi, nastolatków, jest używane, dorośli stosują je raczej rzadziej, mają inne zamienniki. Zabujać się to wpaść niczym przysłowiowa śliwka w kompot. To w sumie dosyć silny wstrząs i szok psychiczny - każdy przeżył cos takiego jak pierwsza miłość i wie, jak nieźle może to człowiekiem potrząsnąć. Zabujany po raz pierwszy w swym życiu nastolatek to nastolatek kompletnie oderwany od rzeczywistości, myślący o niebieskich migdałach, bez większego apetytu i zachowujący się w taki sposób, jakby dostał obuchem w łeb. Generalnie człowiek zabujany ma tendencję do idealizowania obiektu swoich westchnień - przebudzenie często okazuje się cholernie bolesne. Zabujać się to zatracić się w tym uczuciu bez reszty, bez względu na jakiekolwiek okoliczności oraz wynikające z tego konsekwencje.